
Dyrektywa budynkowa na horyzoncie #4. Obowiązkowa energia słoneczna w budynkach.
Przed sektorem budowlanym w Unii Europejskiej stoi kolejne wyzwanie. Obniżenie zużycia energii oraz redukcja emisji gazów cieplarnianych poprzez wdrożenie obowiązkowych instalacji słonecznych w budynkach.
Budynki są odpowiedzialne za aż 40% całkowitego zużycia energii końcowej w Unii Europejskiej oraz 36% emisji gazów cieplarnianych związanych z energią. Mimo to, aż 75% budynków w UE pozostaje wciąż nieefektywnych energetycznie. W celu przeciwdziałania tym zjawiskom, kluczowe jest zwiększenie wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych, w tym energii słonecznej. Zdaniem unijnego prawodawcy pomoże to nie tylko w walce z ubóstwem energetycznym, ale także w ograniczeniu emisji gazów cieplarnianych. Dodatkowo, rozwój OZE zmniejszy uzależnienie Unii od paliw kopalnych – zwłaszcza ich importu – oraz wzmocni bezpieczeństwo energetyczne naszej części świata.
Energia słoneczna w nowych budynkach
W Dyrektywie Budynkowej przewidziano obowiązki właścicieli nieruchomości w zakresie montowania instalacji wykorzystujących energię słoneczną. Wskazuje się, że korzystanie z energii słonecznej w budynkach mogłoby skutecznie zredukować wrażliwość konsumentów na wahania cen paliw kopalnych oraz obniżyć koszty energii dla osób w trudnej sytuacji. Dyrektywa Budynkowa wprowadza zasadę, że wszystkie nowe budynki powinny być projektowane w taki sposób, aby na późniejszym etapie były gotowe do zainstalowania źródeł wykorzystujących energię słoneczną. Projekty powinny zakładać zoptymalizowanie potencjału danego obiektu w zakresie wykorzystania energii słonecznej na podstawie natężenia promieniowania słonecznego w danym miejscu.
Kalendarz terminów dla różnych budynków:
W stosunku do różnych kategorii obiektów przewidziano konkretne terminy na zamontowanie instalacji wykorzystujących energię słoneczną, o ile jest to odpowiednie pod względem technicznym oraz wykonalne pod względem ekonomicznym i funkcjonalnym.
Do 31 grudnia 2026 r.
Obowiązek montażu instalacji słonecznych na wszystkich nowych budynkach publicznych i niemieszkalnych o powierzchni użytkowej przekraczającej 250 m².
Do 31 grudnia 2027 r.
Obowiązek montażu instalacji słonecznych na istniejących: - budynkach publicznych o powierzchni użytkowej powyżej 2 000 m²; - budynkach niemieszkalnych o powierzchni użytkowej powyżej 500 m², pod warunkiem, że budynek zostanie poddany znaczącej renowacji lub innym działaniom wymagającym pozwolenia administracyjnego na renowację, prace na dachu lub instalację systemu technicznego budynku.
Do 31 grudnia 2028 r.
Obowiązek instalacji na wszystkich istniejących budynkach publicznych o powierzchni użytkowej powyżej 750 m².
Do 31 grudnia 2029 r.
Obowiązek montażu instalacji słonecznych na nowych: - budynkach mieszkalnych; - zadaszonych parkingach dla samochodów fizycznie przylegających do budynków.
Do 31 grudnia 2030 r.
Obowiązek instalacji na wszystkich istniejących budynkach publicznych o powierzchni użytkowej powyżej 250 m².
Działania państw członkowskich
Dyrektywa Budynkowa przewiduje, że każde państwo musi ustalić i opublikować kryteria spełnienia w praktyce ww. obowiązków oraz ewentualnych zwolnień z tych obowiązków w przypadku określonych rodzajów budynków. Ponadto, państwa członkowskie będą musiały wprowadzić niezbędne środki administracyjne, techniczne i finansowe w celu wsparcia korzystania z energii słonecznej w budynkach. Należy pamiętać, że Dyrektywa Budynkowa nie przeszła jeszcze procesu implementacji do polskiego porządku prawnego, co wiąże się z możliwością wprowadzenia wyjątków od wskazanych obowiązków, jak i ryzykiem przyjęcia przez polskiego ustawodawcę nawet bardziej ambitnych celów w zakresie OZE.